آنوریسم های مغزی

آنوریسم در جدار شریانهای مغزی به عنوان یک بیرون زدگی به شکل حباب می باشد که در واقع آنوریسم عروق مغزی از وجود ضعف در جدار شریانهای مغزی ناشی می شود و کم کم به علت اینکه فشار در درون عروق بالا است منجر به ایجاد برجستگی و به وجود آمدن حباب خواهد شد و به دلیل اینکه جدار آنها از جدار طبیعی شریان ها ضعیفتر می باشد امکان پارگی وجود دارد و منجر به خون ریزی مغزی گردد که این خونریزی می تواند در قسمت فضای ساب ارداکنویید رخ بدهد که خون با مایع مغزی نخاعی یا CSF همراه خواهد بود یا در درون خود نسخ مغز به وجود آید که به آن اینتراسربرال هماتوما یا خون ریزی داخل مغزی گفته می شود.

نشانه های بیماری

علائم و نشانه خونریزی که از آنوریسم مغزی ناشی شده باشد به صورت سردردهای بسیار زیاد و ناگهانی خواهد بود و عموما بیمار پیش از آن سابقه قبلی نداشته و در بیمارهای که پیش تر تجربه سردردهای معمولی را داشته اند این نمونه سردرد متفاوت و شدیدتر خواهد بود.
تغییر سطح هوشیاری و حتی کوکا – اختلال های حرکتی در دست و پاها ، تشنج و استفراغ از جمله دیگر علائم آن می باشد.

تشخیص بیماری

نخستین کاری که برای تشخیص بیماری صورت می گیرد ، انجام سی تی اسکن مغزی بوده و در موارد مشکوک نیاز است که بررسی مایع مغزی نخاعی یا CSF انجام گردد و زمانی که شک به ضایعه عروق مغزی وجود داشته باشد اقدامات دیگری همانند سی تی اسکن ، آنژیوگرافی نیز امری ضروری و مورد نیاز محسوب می گردد.

درمان بیماری

برای درمان آنوریسم های مغزی امروزه دو نوع روش وجود داشته است که شامل موارد زیر است:

روش اندوواسکولار یا اینترونشن

که در چنین روشی به واسطه عروق مغزی بدون اینکه جراحی باز و باز کردن جمجمه صورت بگیرد و با استفاده از کاتتر و مواد بخصوص به شریان وارد شده و آنوریسم پیدا میشود و به واسطه تزریق مواد خاص یا با استفاده از بالون اقدام به مسدودسازی این ضایعه عروق می شود.

روش عمل جراحی باز

در چنین روشی ضایعه عروق با عمل جراحی پیدا می شود و بستن آنوریسم با استفاده از کلیپس های مخصوص صورت میگیرد.
در دو روش فوق هر کدام فواید و عوارض خاص مختص خود را داشته است و بهتر است انتخاب بهترین روش برای درمان را به پزشک معالج خود بسپارید.

درمان آنوریسم های که به صورت اتفاقی کشف میگردند:
اگر که اندازه آنوریسم از سه میلی متر بیشتر باشد باید برای درمان این آنوریسم اقدام کرد و بسته گردد.
اگر که در بیمار نخستین آنژیوگرافی منفی باشد پس از آن باید سی تی آنژیوگرافی صورت بگیرد و در صورتی که منفی باشد پس از ۲ هفته باید مجدد آنژیوگرافی شود.

زمان جراحی

در نخستین فرصت باید جراحی صورت بگیرد و هر چه سریع تر باید انجام شود و تنها زمانی که بیمار حال عمومی خوبی نداشته باشد و بیمار در وضعیت کوما یا ساب کوما باشد انجام عمل جراحی بیمار تا زمان به هوش امدن او باید به عقب بیوفتد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *